Verlatenheid

DAGERAAD

De nacht is donker, nergens licht
Het vroeg’re uitzicht ben ik kwijt.
Verlaten dool ik zoekend rond
De dag is ver, voorbij de tijd.

Van waar verwacht ik hulp en troost?
Ik sla mijn ogen op en schouw
De bergen, in het eerste licht:
Belofte van oneind’ge trouw.

De weg is lang, de moeite groot
De einder is nog niet in zicht.
Maar toch begeef ik mij op pad
Op reis naar het gedroomde licht.

G.P.